"Παγωσαν τα δαχτυλα στη θεληση.
Ουρλιαξε η εμπνευση στη προσπαθεια.
Να βγει απο τη φυλακη της σκεψης.
Οι λεξεις - φαντασματα μιας ηδονης
περιπλανωμενοι, αιχμαλωτοι συναισθηματων.
Ματια θολα σαν τη φλογα.
Σαν τον καπνο που σβηνει τη ζωη μου.
Θολα απο δακρυα.
Δακρυα μαυρα - αδειες οι μερες,
εφυγαν ανικανοποιητες.
Το μονο ασπρο, η κενη κολλα
- παρελθουσα, γεματη
ενα μεγαλο Τωρα.
Μια απογνωση για μοναξια.
Ασπρα ισως και τα φτερα.
Φτερα πουλιων αποδημητικων,
αιωνια κουβαλουν τα ονειρα μου,
τα ονειρα σου, τα ονειρα μας.
Αυτα παντα πολυχρωμα." Amy

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου