Εγωισμος

"Περιπλανηθηκα ασκοπα,

δοκιμαστηκα οικειοθελως.

Σημαδια ενος χρονου,

αμειλικτος τιμωρος,

φιλος της τοτε στιγμης,

σκορπουν εδω κι εκει ιχνη παρουσιας.

Στο δερμα μου χαρασω,

'κεινα τα κουφια σ'αγαπω

που καποτε σου ειχα μαθει να απαγγελεις.

Με το αιμα μου γραφω

στο σαπισμενο τοιχο σου,

ενα τελος, απ'αυτα που ποτε δεν ακουγα,

διακριτικως εισεβαλαν στα ονειρα μου.

Τωρα εχουν διεισδυσει και στον ξυπνιο μου.

Με μαχαιρια ξυνουν τις πληγες,

βαθιες σα τους στοχασμους,

ανοιχτες ακομη, σα τα ματια μου.

Δεν κοιμαμαι πια.

Τον υπνο τον παρεδωσα.

Σ'ενα μιζερο εγωισμο,

που βασταει να δει αν αντεχω.

Αν μπορω να ζω.

Αναπνεω.

Κι ο απανθρωπος αυτος,

εγωισμος μου,

χαμογελα." Amy