"Ατιμη καρδια της σαρκας κουρσαρος,
ατιμο μυαλο των πραξεων τιμωρος,
τα χειλη -αναρωτιεμαι- γιατι μισανοιχτα,
γιατι το φεγγαρι γλυφει τις πληγες μας,
δε τις γιατρευει.
Ονειρευεσαι;
Που πουλουν χρυσοσκονη
-απο εκεινη των ξεπεσμενων αγγελων-
να ντυσω τις ευχες που πεφτουν στο πατωμα.
Φωναζω το ονομα σου,
φωναζω τη ζωη μου,
μα κρυφτηκαν και τα δυο.
Ατιμη καρδια και ατιμο μυαλο.
Στα μισα του δρομου μ'αφησατε." Amy
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου