Φυγε

"Ακροβατησαμε στο σχετικο,

ηδονιστηκαμε με τ' απειρο.

Κριμα,

τα κορμια σπαραξαν

- δρομος ατελειωτος.

Με ρωτησες αν αγαπω

δυνατα φωναξα,

παψε.

Απαγορευμενη λεξη.

Που ζεις;



Ψαχνεις ασυστολως,

χαμενους θησαυρους,

σκονισμενες αναμνησεις.

Διαλυεις χωρις ντροπη

ψευτικους πυργους,

πατημασιες μιας ξεχασμενης,

καλα θαμενης παιδικοτητας.

Προσδοκας ενα χαδι,

μα καπνος που αιωρειται

καθε παρουσια μου.

Κρατας ακομη την κιμωλια,

συνεχιζεις,

τελος δε λες να βαλεις

στη γραμμη που σερνεις πισω σου.

Τυφλος προχωρας μπροστα,

παλευω να σβησω τα σημαδια

- αεναη πορεια.

Κριμα,

μετανιωσα,

για τοτε που με ρωτησες,

"αγαπας;"

και σου 'χα πει "παψε".

Φυγε επρεπε να σου φωναζα.

"Φυγε". " Amy